Kamini Roy urodziła się 12 października 1864 roku we wsi Basanda w Bengalu, na terenie dzisiejszego Bangladeszu. W czasach, gdy od dziewcząt oczekiwano raczej przygotowań do małżeństwa niż egzaminów, przeglądała sanskrycką poezję w bibliotece ojca. Jej ojciec, sędzia i pisarz, wspierał jej bystry, ciekawy umysł.
Roy została jedną z pierwszych dziewcząt w Indiach Brytyjskich, które uczęszczały do szkoły, a w 1886 roku uzyskała z wyróżnieniem tytuł Bachelor of Arts z sanskrytu w Bethune College w Kalkucie. Była pierwszą kobietą w Indiach Brytyjskich, która ukończyła studia z wyróżnieniem. W tym samym roku zaczęła uczyć w tej uczelni, a później poświęciła się poezji. Jej pierwszy tomik, Alo O Chhaya („Światło i cień”), ukazał się w 1889 roku i poruszył środowisko literackie jasnym, oszczędnym stylem, gdy modne były ozdobne wiersze.
Dla Roy pisanie i działalność społeczna stanowiły jedno powołanie. Opowiadała się za edukacją dziewcząt, walczyła o prawa wyborcze kobiet w Bengalu i zadawała pytanie, które wyznaczyło jej życiową misję: „Dlaczego kobieta ma być zamknięta w domu i pozbawiona należnego jej miejsca w społeczeństwie?”
Pisała przez niemal pięćdziesiąt lat i otrzymała Złoty Medal Jagattarini Uniwersytetu w Kalkucie za wkład w literaturę bengalską. W 2019 roku Google uczciło jej 155. urodziny specjalnym Doodlem — stosownym hołdem dla poetki, która wierzyła, że miejsce kobiety jest wszędzie tam, dokąd zaprowadzą ją jej talenty.
